 |
Peek Utrecht 
|
PeekvandeWeek
Onder de titel PeekvandeWeek wordt in beginsel wekelijks - behoudens in vakantietijd - informatie gegeven, een stelling betrokken of commentaar geleverd op een actualiteit inzake fraude. Dit kan gekoppeld zijn aan de praktijk van het kantoor, maar dat hoeft niet. Reacties zijn welkom.Onderaan de pagina treft u een overzicht van eerder verschenen commentaren aan.
Is belastingontduiking verwerpelijk?
Fraude is hot item
De vastgoedfraude in Nederland, kapitaalvlucht uit Duitsland naar ‘tax havens’ als Liechtenstein, bestrijding van fiscale constructies, het is dagelijks nieuws. De fraudebestrijding houdt steeds meer ambtenaren van de FIOD en officieren van justitie bezig. Verbeten voeren zij hun strijd tegen de vermeende witteboordencriminelen. Maar is belastingfraude altijd moreel verwerpelijk en wat is eigenlijk fraude?
Successierecht is ‘toegevoegd leed bij sterven’
Onder deze titel schreef drs. C. Overduin FB van Arenthals Grant Thorton een artikel in het Financieel Dagblad van 21 februari jl. Na een leven van hard werken en eerzaam belasting te hebben betaald over het verdiende inkomen hebben burgers soms meer, soms minder kapitaal opgebouwd. Bij overlijden krijgen nabestaanden niet zelden een hoge aanslag successierecht ‘cadeau’. Voor enkele zeer schrijnende situaties (denk aan echtgenoten of samenwonenden, waarbij een van de partners op het laatst niet meer thuis kan worden verzorgd) heeft de wetgever een uitzondering bedacht. De Hoge Raad legt de eisen die aan dit soort situaties worden gesteld echter zeer strikt uit. Terecht wijst Overduin er op dat de wetgever niet zou moeten willen dat belanghebbenden dan geforceerde constructies gaan bedenken, zoals het voor de vorm aanhouden van een kamer voor de zieke partner. Maar de wetgever lokt dergelijke constructies wel uit in situaties dat belastingheffing als onrechtvaardig wordt beschouwd. Successierecht wordt immers steeds breder gevoeld als diefstal door de staat.
Kapitaalvlucht
Een oplossing die welgestelden zich kunnen permitteren is het zuur verdiende spaargeld wegzetten via een trust en/of op een rekening in een belastingvrijstaat. We kennen in Europa zeer veel van die staatjes: Monaco, Zwitserland, Luxemburg, Liechtenstein, Andorra, de Kanaaleilanden. Maar er zijn ook genoeg landen buiten Europa. De lidstaten van Europa houden hun eigen ‘tax havens’ in stand. Dan moeten onze regeringen niet zo hypocriet zijn dat zij allerlei ‘constructies’ via dergelijke staten willen bestrijden. Wij houden deze ‘tax free shops’ immers met z’n allen in stand. Mits aan een aantal eisen wordt voldaan gaat het hier om legale belastingvermijding en niet om illegale belastingontduiking. Het ontgaan van belasting is niet moreel verwerpelijk. Dat is het recht van ieder mens.
Multinationals
BV Nederland vindt de vestiging hier te lande van multinationals zo belangrijk dat deze zeer grote ondernemingen door onze regering allerlei faciliteiten en rulings worden gegund om niet of nauwelijks belasting te betalen (zie NRC 21 februari 2008). Ook dat lokt onrechtvaardigheidsgevoelens en belastingbesparend gedrag uit.
Belastingontduiking
Burgers die té gemakkelijk en goedkoop rijker willen worden door hun spaargeld simpelweg op een bankrekening te zetten in een belastingvrijstaatje maar daar zelf over blijven beschikken en de rente niet aangeven, kunnen tegen de lamp lopen. Dan is wel sprake van belastingontduiking en fraude. Hoezeer dergelijk handelen kan zijn uitgelokt door de vrees voor te hoge successierechten of andere onrechtvaardigheidsgevoelens, moet dergelijk handelen wettelijk toch als strafbaar worden beschouwd. Maar of dat ook moreel verwerpelijk is, is dus nogal betrekkelijk.
Utrecht, 22 februari 2008 Hans Peek
Recente commentaren:
|
23-01-2012 Aansprakelijkheid in belastingzaken: Belastingdienst zelf ‘in gebreke’ bij aansprakelijkstelling In een tijd van economische tegenwind met onder meer een toename van faillissementen tot gevolg, neemt ook de kans toe om aansprakelijk te worden gesteld voor belastingschulden. De insteek van de belastingdienst daarbij - meer specifiek van de Ontvanger, die gaat over de invordering - is soms nietsontziend, waarbij hij niet zelden zijn pijlen richt op ‘gevoelige’ branches zoals de uitzendbranche, schoonmaakbranche, vervoerssector en de bouwsector. Niettemin moet de Ontvanger voor een rechtsgeldige aansprakelijkstelling voldoen aan de nodige formele bepalingen. En dat de Ontvanger daarbij ook zelf ‘in gebreke’ kan zijn bleek onlangs nog uit een arrest van de Hoge Raad. > lees verder |
|
22-12-2011 Vergrijpboete na verzuimboete voor hetzelfde feit Niemand mag twee keer voor hetzelfde feit worden bestraft of vervolgd: dit is een grondbeginsel van het strafrecht, waar ook het fiscale boeterecht zich aan moet houden. Omdat de staatssecretaris van Financiën het toch mogelijk wil maken een vergrijpboete op te leggen nadat voor hetzelfde feit een verzuimboete is opgelegd,is een wetsvoorstel ingediend om bij ‘nieuwe bezwaren’ toch een tweede boete te kunnen opleggen. > lees verder |
|
09-12-2011 Rechtsbescherming tegen controlebevoegdheden: van kracht sinds 1 juli 2011 De inspecteur beschikt over verregaande (controle)bevoegdheden om de juistheid van de door een belastingplichtige gepresenteerde fiscale positie te beoordelen. Zo maakt de fiscus dankbaar gebruik van de mogelijkheid om bij de belastingplichtige zelf op grond van artikel 47 Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR) informatie op te vragen. Een belastingplichtige die van mening is dat de inspecteur met een té ruim geformuleerd verzoek om informatie zijn (controle)bevoegdheden overschrijdt, kan weliswaar (informeel) overleg zoeken met de inspecteur, maar kreeg tot voorkort te maken met omkering van de bewijslast indien hij niet of niet volledig had voldaan aan het verzoek van de inspecteur en dit verzoek achteraf toch redelijk werd geacht. De rechterlijke toets van het verzoek om inlichtingen kon slechts plaatsvinden in de procedure tegen de aanslag waarop het informatieverzoek betrekking heeft. Op 1 juli jongstleden is hierin enige verandering opgetreden met de inwerkingtreding van de initiatiefwet van Dezentjé Hamming en Groot, van welke wet deel uitmaakt de zogenaamde ‘informatiebeschikking’ ex artikel 52a AWR. Omkering van de bewijslast kan sindsdien alleen nog plaatsvinden wanneer de inspecteur een informatiebeschikking afgeeft en deze informatiebeschikking na eventueel bezwaar en beroep onherroepelijk vaststaat > lees verder |
Overige commentaren:
29-08-2011 Inkeerregeling bij ontmanteling trustconstructie
02-08-2011 Veranderingen met de komst van de fiscale strafbeschikking
14-07-2011 Bloemlezing douanezaken
19-05-2011 Schikken is slikken of stikken
18-03-2011 Administratieplicht in de metaalrecyclingbranche: een eindoordeel
11-03-2011 OM: Advocaat bij het verhoor
26-01-2011 Zwartsparen en inkeer
20-01-2011 Oud-rechter en huidig NMA-voorzitter Kalbfleisch moet aftreden
13-01-2011 Onze rechtsstaat als exportproduct? Of schikking met de FIOD door de strot geduwd?
23-07-2010 Waartegen richt zich een hoger beroep? Ruime uitleg Hoge Raad
03-06-2010 ‘Geen ernstig verwijtbare rechterlijke fouten’
28-01-2010 Boek “De Vastgoedfraude” beneden alle peil
21-01-2010 Repressie neemt toe
10-12-2009 Goed en slecht nieuws
06-11-2009 Beloning voor verklikker zwartspaarders is immoreel en mogelijk ook onrechtmatig.
20-10-2009 Inkeer: valkuilen en misverstanden
24-09-2009
27-08-2009 Inkeer: nu of nooit!?
26-06-2009 Uitnodiging tot betalen: niet zonder voorafgaande uitnodiging tot horen
19-06-2009 Verlengde navorderingstermijn voor buitenlands vemogen gesanctioneerd
07-05-2009 Beleggingsfraude
05-03-2009 Ergernissen en gerechtigdheid in het douanerecht
Volgende weblogs
