 |
Peek Utrecht 
|
PeekvandeWeek
Onder de titel PeekvandeWeek wordt in beginsel wekelijks - behoudens in vakantietijd - informatie gegeven, een stelling betrokken of commentaar geleverd op een actualiteit inzake fraude. Dit kan gekoppeld zijn aan de praktijk van het kantoor, maar dat hoeft niet. Reacties zijn welkom.Onderaan de pagina treft u een overzicht van eerder verschenen commentaren aan.
Geen FIOD verhoren en voorlopige hechtenis voor AFM-voorzitter
Hoogwaardigheidsbekleder strafbaar
Oud-AFM bestuurder en rechter A.W. Kist had in zijn tijd als voorzitter van de Autoriteit Financiële Markten in functie voorkennis bij de handel in aandelen maar deze voorkennis had volgens het OM ‘geen enkele rol’ gespeeld bij de verkoop. Het leverde een bericht op in het Financieele Dagblad van 16 april 2008, maar was verder niet nadrukkelijk in het nieuws. Opmerkelijk.
Maar niet vervolgd
Medio vorig jaar verkocht Kist 410 aandelen Fortis voor circa € 10.000,-. Hij wist op dat moment dat Fortis aasde op de ABN Amro bank. De aandelen zijn daarna aanzienlijk in waarde gedaald. Het is opvallend dat het OM zo snel weet te melden dat dit ‘in beginsel strafbaar’ is, maar dat er geen strafrechtelijke vervolging wordt ingesteld omdat de voorkennis van Kist geen rol zou hebben gespeeld bij de verkoop. Kist beroept zich er op dat het OM en de AFM zeggen dat er geen integriteitsprobleem is. Hoe weet het OM dat zo zeker?
Beslissing rammelt en is niet transparant
Het OM baseert zich op een rapportje van tien bladzijden van het AFM, het toezichthoudend orgaan waarvan Kist op dat moment zelf voorzitter is. ‘Erg dom’ zegt het AFM en daar blijft het kennelijk bij. Voorts neemt het OM bij zijn beslissing een adviesje in aanmerking van de advocaat die Kist (of het AFM?) heeft ingeschakeld. En wie is die advocaat: oud-officier van justitie mr. H.J. Biemond, 'part of the establishment'.
Kist zou volgens de AFM “niet bewust” misbruik hebben gemaakt van de voorkennis. Waar hebben we die tekst eerder gehoord? Officier van justitie Tonino die een PC op straat dumpte met een veelvoud aan kinderporno op de computer. Ook toen was het OM er als de kippen bij om te bezweren dat Tonino de porno “niet bewust” op zijn PC had binnengehaald.
Op geen enkele wijze wordt duidelijk of het OM de stellingen van AFM en Biemond enigszins kritisch heeft getoetst. Kist heeft in 2007 ook nog maandenlang gerommeld met aandelen ABN Amro. De prooi. Kist zegt dat hij zich bewust was van de fout en zelf de zaak heeft aangemeld bij de afdeling Compliance van de AFM. Maar het is niet bekend wanneer en hoe dat gemeld is. En waarom houdt Kist geheim welke bank als eerste twijfels had? Hij stelt voorts niet te hebben geweten dat hij aandelen Fortis in zijn bezit had, terwijl hij nota bene zijn effecten heeft moeten aanmelden bij de afdeling Compliance. Kist beweert verder met droge ogen dat de ‘timing’ bij een bod van Fortis op ABN Amro geen voorkennis zou opleveren omtrent de koersbewegingen van aandelen Fortis. Kortom: zijn hele verhaal roept meer vragen op dan dat het beantwoord.
Ongelijke behandeling
Het OM – oud collega’s van Biemond – ziet in dit geval kennelijk geen reden voor een aanhouding, verhoren door de FIOD en/of Rijksrecherche – die overigens standaard zeer mild is voor collega-ambtenaren - het afluisteren van zijn telefoon, het plaatsen van camera’s in zijn kantoor en huis, laat staan inbeslagneming van huis en haard, dure hobbygoederen, etc. Hoe anders is het recht en de behandeling ten aanzien van de iets meer gewone ondernemer, onderneming of particulier die verdacht wordt van strafbare feiten?
De richtlijnen schrijven aan het OM voor dat ‘maatschappelijk aansprekende personen’ voor fraude met voorrang worden vervolgd. Hier is sprake van zo’n persoon. Gezien het verschil in behandeling is dit vervolgingsbeleid op papier van het OM in de praktijk geheel ongeloofwaardig. Dit riekt naar klassejustitie en afscherming van personen van de staat. Gaat Nederland op Italië lijken?
Utrecht, 24 april 2008 J.H. Peek
Recente commentaren:
|
23-01-2012 Aansprakelijkheid in belastingzaken: Belastingdienst zelf ‘in gebreke’ bij aansprakelijkstelling In een tijd van economische tegenwind met onder meer een toename van faillissementen tot gevolg, neemt ook de kans toe om aansprakelijk te worden gesteld voor belastingschulden. De insteek van de belastingdienst daarbij - meer specifiek van de Ontvanger, die gaat over de invordering - is soms nietsontziend, waarbij hij niet zelden zijn pijlen richt op ‘gevoelige’ branches zoals de uitzendbranche, schoonmaakbranche, vervoerssector en de bouwsector. Niettemin moet de Ontvanger voor een rechtsgeldige aansprakelijkstelling voldoen aan de nodige formele bepalingen. En dat de Ontvanger daarbij ook zelf ‘in gebreke’ kan zijn bleek onlangs nog uit een arrest van de Hoge Raad. > lees verder |
|
22-12-2011 Vergrijpboete na verzuimboete voor hetzelfde feit Niemand mag twee keer voor hetzelfde feit worden bestraft of vervolgd: dit is een grondbeginsel van het strafrecht, waar ook het fiscale boeterecht zich aan moet houden. Omdat de staatssecretaris van Financiën het toch mogelijk wil maken een vergrijpboete op te leggen nadat voor hetzelfde feit een verzuimboete is opgelegd,is een wetsvoorstel ingediend om bij ‘nieuwe bezwaren’ toch een tweede boete te kunnen opleggen. > lees verder |
|
09-12-2011 Rechtsbescherming tegen controlebevoegdheden: van kracht sinds 1 juli 2011 De inspecteur beschikt over verregaande (controle)bevoegdheden om de juistheid van de door een belastingplichtige gepresenteerde fiscale positie te beoordelen. Zo maakt de fiscus dankbaar gebruik van de mogelijkheid om bij de belastingplichtige zelf op grond van artikel 47 Algemene wet inzake rijksbelastingen (hierna: AWR) informatie op te vragen. Een belastingplichtige die van mening is dat de inspecteur met een té ruim geformuleerd verzoek om informatie zijn (controle)bevoegdheden overschrijdt, kan weliswaar (informeel) overleg zoeken met de inspecteur, maar kreeg tot voorkort te maken met omkering van de bewijslast indien hij niet of niet volledig had voldaan aan het verzoek van de inspecteur en dit verzoek achteraf toch redelijk werd geacht. De rechterlijke toets van het verzoek om inlichtingen kon slechts plaatsvinden in de procedure tegen de aanslag waarop het informatieverzoek betrekking heeft. Op 1 juli jongstleden is hierin enige verandering opgetreden met de inwerkingtreding van de initiatiefwet van Dezentjé Hamming en Groot, van welke wet deel uitmaakt de zogenaamde ‘informatiebeschikking’ ex artikel 52a AWR. Omkering van de bewijslast kan sindsdien alleen nog plaatsvinden wanneer de inspecteur een informatiebeschikking afgeeft en deze informatiebeschikking na eventueel bezwaar en beroep onherroepelijk vaststaat > lees verder |
Overige commentaren:
29-08-2011 Inkeerregeling bij ontmanteling trustconstructie
02-08-2011 Veranderingen met de komst van de fiscale strafbeschikking
14-07-2011 Bloemlezing douanezaken
19-05-2011 Schikken is slikken of stikken
18-03-2011 Administratieplicht in de metaalrecyclingbranche: een eindoordeel
11-03-2011 OM: Advocaat bij het verhoor
26-01-2011 Zwartsparen en inkeer
20-01-2011 Oud-rechter en huidig NMA-voorzitter Kalbfleisch moet aftreden
13-01-2011 Onze rechtsstaat als exportproduct? Of schikking met de FIOD door de strot geduwd?
23-07-2010 Waartegen richt zich een hoger beroep? Ruime uitleg Hoge Raad
03-06-2010 ‘Geen ernstig verwijtbare rechterlijke fouten’
28-01-2010 Boek “De Vastgoedfraude” beneden alle peil
21-01-2010 Repressie neemt toe
10-12-2009 Goed en slecht nieuws
06-11-2009 Beloning voor verklikker zwartspaarders is immoreel en mogelijk ook onrechtmatig.
20-10-2009 Inkeer: valkuilen en misverstanden
24-09-2009
27-08-2009 Inkeer: nu of nooit!?
26-06-2009 Uitnodiging tot betalen: niet zonder voorafgaande uitnodiging tot horen
19-06-2009 Verlengde navorderingstermijn voor buitenlands vemogen gesanctioneerd
07-05-2009 Beleggingsfraude
05-03-2009 Ergernissen en gerechtigdheid in het douanerecht
Volgende weblogs
